No i tu właśnie o Chodakowskiej mowa. Kiedyś, ze dwa lata temu, zaczęłam ćwiczyć Skalpel. Byłam wtedy w Ameryce i po miesiącu bycia na hot dogach i jedzeniu w proszku, które wystarczy zmieszać z wodą i voilà - mamy ziemniaki, zauważyłam, że spodenki mi się nie dopinają, więc trzeba coś z tym zrobić. No i wtedy wkroczył Skalpel, i jak tu teraz leżę i piszę to obiecuję, że przez bity miesiąc, 6 dni w tygodniu Skalpel był zaliczany! Po miesiącu udało się dopiąć spodenki, zaczęło się podróżowanie i na tym się skończyło. Chciałam jeszcze tutaj dodać, że sposobu odżywiania się wtedy nie zmieniałam. Jadłam dalej hamburgery i tacos, ale Skalpel ćwiczyłam, tak więc w jakimś tam stopniu wagę utrzymałam taką jaką miałam, jednak bez żadnych widocznych efektów.
Przez cały ten czas od tamtej pory kłóciłam się ciągle ze sobą jak ja to bym chciała ruszyć dupę i zacząć coś robić, ale że tak mi się nie chce. No i po co, gruba nie jestem przecież.
Nie będę tracić czasu na to co się działo potem, przejdę w końcu do rzeczy.
Nastąpił ten moment w moim życiu, że oglądając profil Chodakowskiej na Facebooku i czytając te komentarze doznałam pchnięcia. Nie wiem czym, ale sprawiło to, że weszłam na tą znaną każdemu kto styknął się z nazwiskiem Chodakowska stronę - bebio. Pod wpływem dosłownie chwili i pewnie tego, że można było zapłacić kartą zagraniczną bez zabawy w przelewy funtów na polskie konto, wykupiłam sobie dietę.
Tu Cię mam! Od tego wszystko się zaczęło. Nie powiem, ale planowany wyjazd na Hawaje, do którego zostały trzy miesiące też miał jakiś wpływ. No i co... Przeszłam na dietę z bebio. Mniej więcej w tym samym czasie musiałam całkowicie odstawić słodycze, mleko i częściowo nabiał, ze względów można powiedzieć zdrowotnych, więc to też trochę pomogło w tej decyzji. Zaczęło się od tego, że nie miałam w domu wagi, a tam trzeba było wpisać ile się waży i ile chce się ważyć po ukończeniu dwóch miesięcy diety (w ogóle kosztuje to tylko 99zł, serio). Na oko stwierdziłam, że ważę 60kg - na bank tyle nie ważyłam, albo w bardzo szybkim czasie dużo schudłam, albo jedno i drugie. Przez pierwsze dwa tygodnie miałam 1500kcal w 4 posiłkach dziennie. Po dwóch tygodniach zwiększyło mi się to do 1700-1800kcal w 5 posiłkach. Tak sobie wybrałam - samemu można tam dużo wybierać i zmieniać. Generalnie wszystko pięknie, trzymałam się posiłków cały czas. Nie podjadałam, nie jadłam innych świństw, nie piłam alkoholu itp. Po miesiącu zauważyłam pierwsze zmiany. Przede wszystkim schudłam. Mój brzuch mniej odstawał, wygląd cery mi się poprawił, samopoczucie ogólnie też. Zainspirowana przyjaciółką i pchnięta do działania przez już teraz byłego chłopaka (to można uznać też za zmianę trybu życia na zdrowy) wzięłam się za ćwiczenia. To był dzień kiedy stwierdziłam, że jak samą dietą efekty rzeczywiście przychodzą to co będzie jak jeszcze zacznę ćwiczyć! Jeszcze w dodatku Chodakowska wrzuciła na swojego Facebooka tydzień wyzwanie z rozpiskiem treningów na cały tydzień, więc wydrukowałam sobie piękny plan na tydzień i wpisałam w każdy dzień trening dla początkujących. No i jakoś poszło.
Minął tydzień, potem drugi, trzeci... Ćwiczenia 6 dni w tygodniu, cały czas. Przy czwartym tak już byłam zachwycona pierwszymi widocznymi efektami i tak wkręcona w treningi, że nie byłam już w stanie przestać. I wtedy kiedy zrozumiałam, że sprawia mi przyjemność to co robię i skoro nie polubiłam tego wcześniej to znaczy, że moje wybory (przede wszystkim treningów) nie były trafne.
A od czego zaczynałam? Przez pierwsze trzy tygodnie były to głównie sześciominutówki Chodakowskiej, Skalpel II (kupiłam wtedy swoje pierwsze płyty), trochę biegania i te jej lżejsze treningi z YouTuba. Z czasem kondycja się wyrobiła to i treningi się zmieniły, ale bieganiu i Chodakowskiej pozostałam wierna, jakoś nie lubię ćwiczyć z nikim innym.
Głównie chodzi o to, żeby wszystko starać się dopasować pod siebie i nie robić niczego na siłę. Ja się cieszyłam, że zaczęłam, że się wkręciłam i po każdym zakończonym treningu gratulowałam sobie jego ukończenia. Dobrą opcją jest znalezienie sobie motywacji, obojętnie czy to będzie znana osoba, koleżanka czy cokolwiek innego. Ja miałam na siebie jeszcze taki sposób, że opublikowałam na Facebooku nazwę mojego Snapchata i poprosiłam znajomych, by mnie codziennie obserwowali jak wrzucam zdjęcia tego co jem i zdjęć potreningowych itp. Obiecałam, że do wyjazdu codziennie będę publikować moje poczynania i postępy. I wiecie co? To też podziałało. Głupio nagle odpuścić jak 50 znajomych codziennie podgląda czy dałaś radę. ;)
Ale tak jak mówię. Nie można robić niczego na siłę. Znajdź swoją ulubioną formę aktywności fizycznej i zacznij ją rozwijać. Jeśli coś Cię męczy (psychicznie, bo fizycznie to ma Cię trochę wytarmosić) to odpuść i poszukaj czegoś innego. Wszystko jest dla ludzi. A jeśli chodzi o jedzenie to jestem pewna, że nie muszę nikogo namawiać. Nigdy nie wierzyłam, że kiedykolwiek to powiem, ale zdrowe jedzenie jest SUPER! Jest pyszne, rozmaite, doskonałe <3 Można poznać tak wiele nowych smaków, których się wcześniej nie zauważało lub nie chciało zauważać. Ale o tym na pewno będziecie czytać dużo na tym blogu, bo co jak co, ale fanką jedzenia i gotowania to ja byłam od zawsze. Więc mam nadzieję, że kogoś uda mi się zainspirować i dać małego kopa do działania! Bo wierzcie mi, jak mnie się udało - to i Tobie się uda!

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz